De stamboom van de familie Van der Kwast bestaat uit een stevige stam, die zich splitst in keurige, rechte takken en vervolgens in een bescheiden aantal twijgen. Nergens wildgroei, en alles Blut und Boden. ‘We zijn allemaal van hetzelfde stugge blanke hout gemaakt. Wie een Van der Kwast ziet dansen, denkt aan een trekpop. Onze heupen zijn onwrikbaar.’
Maar dan valt de Indiase moeder van de auteur de familie binnen, gewapend met een deegroller en twee koffers met mysterieuze inhoud. Ze bidt tot 52 goden, vergiftigt de bovenbuurman en leeft bij het motto: ‘Gratis is goed’.