Niemand praat over het genadejaar. Dat is verboden.

Ons is gezegd dat we over de macht beschikken om volwassen mannen uit hun bed te lokken, jongens tot waanzin te drijven en echtgenotes gek te maken van jaloezie. Ze geloven dat onze huid een sterke lustopwekkende stof uitscheidt, de krachtige essentie van jeugdigheid, van een meisje dat op het punt staat vrouw te worden. Daarom worden we op ons zestiende voor een heel jaar verbannen, zodat we onze magie in de wildernis kunnen kwijtraken, waarna we weer naar de beschaving mogen terugkeren.
Alleen voel ik me helemaal niet machtig.
Ik voel me niet magisch.
De waarheid over het genadejaar, wat er precies tijdens dat schaduwjaar gebeurt, ligt verscholen tussen de spinragfijne glimpjes die om hen heen zweven wanneer ze denken dat niemand kijkt.

Mijn ogen zijn wijd open.