Otto Kadoke werkt als psychiater in een crisis-centrum: hij dient mensen met een doodswens voor het leven te behouden. Wanneer hij op een dag bij zijn oude en hulpbehoevende moeder op bezoek gaat, wordt hij over­mand door gevoelens van liefde voor haar Nepalese verzorgster en verliest hij het protocol uit het oog.
Na opnieuw een grensoverschrijdende ontmoeting, ditmaal met een suïcidale jonge vrouw, loopt het professionele en privéleven van Kadoke definitief in het honderd: zijn moeders huis wordt een ambulant crisiscentrum.