In 'Het leven en de dood in de ast', een van de klassieke hoogtepunten uit de Vlaamse literatuur, beschrijft Stijn Streuvels een nacht waarin vijf arbeiders machinaal hun werk verrichten in een cichoreidrogerij. Tijdens de rust mijmeren ze bij de open vuurhaarden. De gesprekken gaan over in dromen; verleden en toekomst smelten in elkaar. Een zwerver zoekt in de ast een plaats om te sterven. Met de komst van de dood schieten de dromers uit hun sluimerslaap: het banale, onafwendbare leven wacht. Het wordt weer dag en de noodzaak der dingen beveelt wat er gedaan moet worden.