Een leraar, vrijgezel en juist de vijftig gepasseerd, maar nog moeiteloos tot een achterwaartse salto van de hoge duikplank in staat, blijkt op een kwade dag met één oog vrijwel niets meer te kunnen zien. Een niet te genezen aandoening. De omgeving reageert met onverwachte, zij het twijfelachtige compassie: de rector stuurt hem met ziekteverlof, lijkt hem liever kwijt dan rijk. Maar Rob Guit wil gewoon aan het werk, hij voelt zich niet gehandicapt, vindt het overdreven dat hij naar de psycholoog wordt gestuurd om 'het verlies te leren verwerken'. Bezoeken aan zijn oude oom, de papieren eigenaar van NV Sumatra's Goudmijn, zetten hem op het juiste spoor en leiden mede naar een onvoorspelbare ontknoping.