In De Confrontatie wordt de handeling bepaald door de ontmoeting, het zich tegen elkaar afzetten en het proberen zichzelf te blijven van twee vrouwelijke personages, Mirjam en Zoë. Zij zijn praktisch elkaars tegenpolen: Mirjam, die het 'ontbindende' element vertegenwoordigt, revolteert, weigert om geleefd te worden, maar trekt zich tenslotte terug op haar kamer, de ruimte achter de spiegel. Daar zoekt Zoë haar op: zij daagt Mirjam uit, bruskeert haar met de banden, die zij is aangegaan, doch verraadt zo meteen haar eigen onzekerheid.