In ieder verhaal komt een andere verteltechniek aan bod. De ene keer probeert een moordenaar zich vrij te pleiten in een geluidsopname. De andere keer richt een mislukte schrijver zich in een reeks brieven tot zijn vroegere minnaar - een succesvolle schrijver, wiens computer hij heeft vernield. Ook surrealisme ontbreekt niet. In het groteske 'Café Zeezicht' laat Lanoye een vuilgebekte circusbeer de tango dansen met zijn ladderzatte dompteur. Op de tonen van een volautomatisch orgel, de Belgische voorloper van de jukebox.