Han hoopt met zijn schoolopleiding boekhouder te worden met een eigen bureautje maar hij moet van thuis mee gaan verdienen en helpen in het huishouden, want vader is van de kolenwagen gevallen en hulpbehoevend terwijl moeder zich het schompes werkt als schoonmaakster. Han blij! Ongevraagd graaft hij kuilen in het tuintje die zich vullen met stinkend vocht of repareert het vuurtorentje op de schoorsteenmantel waarna ze bijkans een week in het donker zitten. Dan leest Han een advertentie, solliciteert en wordt aangenomen in de ontwikkelingshulp. In de vroege ochtend stapt hij met zijn koffertje op zijn solex, zwaait en gaat de lange weg naar zijn baan terwijl hij droomt hoe hij met manden vol versnaperingen de mensen in Afrika gaat verrassen.