Met de autobiografische 'Gangreen'-cyclus vertelt Jef Geeraerts het verhaal van zijn tijd. In Het Teken van de Hond en Het Zevende Zegel breekt Geeraerts los uit het benauwende maatschappelijke keurslijf. Tegenover bekrompenheid plaatst hij intuïtie en levensdrift. De in Black Venus beschreven obsessieve liefde van een blanke koloniaal voor een zwarte vrouw scherpt de tegenstellingen aan. En in De Goede Moordenaar brengt Geeraerts de bloedige ondergang van het koloniale bestel in beeld.